Aktywne sprawdzanie umiejętności dzieci.

Wtorkowa Fabryka Inspiracji przebiegła pod hasłem aktywnego sprawdzania umiejętności dzieci zamiast stosowania tradycyjnych sprawdzianów. Efekty Świetna zabawa, pozytywne emocje, szybsze przyswajanie wiedzy! Chyba nikogo nie trzeba do tej formy nauki przekonywać ?

Pamiętajmy o:

dopasowaniu tego, co chcemy sprawdzić, do umiejętności ćwiczonych podczas zajęć, przygotowaniu dzieci (poprzez wstępne działania) do pracy indywidualnej – wspólne wypracowanie materiału i powtórzenie podstawowych wiadomości,

zmianach aktywności – przeplataniu działań ulubionymi zabawami ruchowymi, rytmicznymi, piosenkami, itd., w przyjaznej i bezpiecznej atmosferze, bez stresu związanego ze sprawdzaniem,

podsumowaniu działań – co sprawdzaliśmy, jak uczniowie siebie oceniają w danej aktywności,

podkreślaniu wagi samooceny związanej z umiejętnościami – wiem, co umiem, i wiem, nad czym muszę pracować,

planowaniu pracy nad umiejętnościami, z którymi dzieci mają trudności – jak i kiedy (wyznaczanie kierunków i sposobów działania, co każdy może robić sam, a co wspólnie będziemy utrwalać podczas zajęć).

Podczas zajęć obserwujemy dzieci, robimy notatki (możemy mieć przygotowane tabelki do szybkiego notowania) i słuchamy ich samooceny.

Możemy również przygotować kartę ze sprawdzanymi umiejętnościami. Po każdym działaniu dzieci same się oceniają, np. kolorami, minkami, plusami lub minusami (w zależności od sposobów samooceny, wprowadzonych w klasie).

Obok oceny ucznia – na podstawie obserwacji i karty pracy wykonanej podczas zajęć – możemy zaznaczyć swoją ocenę i omówić ją z dzieckiem, aby ocena na świadectwie była dla niego jasna i zrozumiała.

A jak to wygląda w praktyce?

Proponowane działania mają na celu sprawdzenie umiejętności:

rozpoznawania części mowy,

formułowania zdań.

Każda część mowy ma przypisany kolor, np. CZASOWNIK – CZERWONY, RZECZOWNIK- NIEBIESKI, PRZYMIOTNIK – ŻÓŁTY. Kartki w tych kolorach z odpowiednimi pytaniami wiszą w różnych miejscach klasy. Nauczyciel podaje wyrazy, a dzieci szybko stają przy odpowiednich kartkach.

Na środku sali leżą kolorowe kartki z nazwami części mowy i pytaniami pomocniczymi oraz kartki ze zgromadzonymi wyrazami. Każda część mowy jest zakodowana ruchem, np. CZASOWNIK – dzieci jak najwyżej podskakują,

RZECZOWNIK – wskazują siebie,

PRZYMIOTNIK – wyciągają ręce do góry (pokazują, jaki ktoś jest wysoki).

Dzieci po kolei wybierają wyraz, czytają go i kładą na odpowiedniej części mowy, a klasa nazywa ją i przedstawia ruchem.

Takie sprawdziany to czysta przyjemność, zarówno dla uczniów jak i nauczycieli!